Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΕΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΕΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 22 Ιουλίου 2008

ΤΕΛΟΣ ΟΙ ΒΟΜΒΕΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (;)

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΝ ΜΕΣΩ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ
Περισσότερα από 100 κράτη συμφώνησαν να καταστρέψουν τα αποθέματα των βομβών διασποράς που διαθέτουν στα οπλοστάσιά τους, μέσα στα επόμενα οκτώ χρόνια. Η συμφωνία επήλθε μετά από 10 ημέρες διαπραγματεύσεων στο Δουβλίνο και μετά από σκληρές συνομιλίες όπου πολλές χώρες ήγειραν αντιρρήσεις για τη σχεδιαζόμενη συμφωνία. Την απόφαση χαιρέτισαν διεθνείς οργανώσεις που ζητούν την κατάργηση των βομβών διασποράς, αλλά τονίζουν ότι το σχέδιο έχει πολλά «παραθυράκια» που πρακτικά επιτρέπουν την χρήση των όπλων, με διαφορετικές μορφές, και στο μέλλον.

Οι βόμβες διασποράς είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα και καταστροφικά όπλα σε χρήση. Περιέχουν εκατοντάδες βομβίδια που, όταν εκρήγνυται η βόμβα, σκορπίζουν σε μεγάλη έκταση και εκρήγνυνται. Θεωρείται όπλο εξαιρετικά επικίνδυνο για τους αμάχους, αφού τα βομβίδια δεν εκρήγνυνται πάντα και αποτελούν παγίδα, ακόμη και πολλά χρόνια μετά την χρήση τους. Πολλά παιδιά έχουν χάσει τη ζωή τους, παίζοντας με βομβίδια που ανακάλυψαν -μοιάζουν με καραμέλες-, καθώς εξερράγησαν στα χέρια τους.

Οι βόμβες διασποράς έχουν χρησιμοποιηθεί σε πολέμους στα Βαλκάνια, στο Αφγανιστάν και, τελευταία, από το Ισραήλ στο Λίβανο το 2006.

Τετάρτη 2 Ιουλίου 2008

ΜΕ ΜΕΛΑΝΑ ΧΡΩΜΑΤΑ Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ Ε.Ε. ΚΑΙ ΤΙΣ ΗΠΑ
Τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν καταφέρνουν να αντιμετωπίσουν οι ηγέτες του κόσμου, αναφέρει στην ετήσια έκθεσή της η Διεθνής Αμνηστία, η οποία τους ζητά να λογοδοτήσουν για τις «αποτυχίες 60 χρόνων».
ΗΠΑ και ΕΕ επικρίνονται για πρώτη φορά με τόση δριμύτητα, μαζί με Κίνα και Ρωσία, ενώ σύμφωνα με την έκθεση, άνθρωποι σε 81 χώρες του κόσμου εξακολουθούν να πέφτουν θύματα βασανιστηρίων και άδικες δίκες εξακολουθούν να λαμβάνουν χώρα σε 54 κράτη. Επίσης, σε 77 χώρες δεν υπάρχει ελευθερία έκφρασης και Τύπου, ενώ σε 24 χώρες πραγματοποιούνται θανατικές εκτελέσεις και σε 23 κράτη υπάρχουν νόμοι που κάνουν διακρίσεις κατά των γυναικών.

Ιδιαίτερα αυστηρή είναι η έκθεση απέναντι στις ΗΠΑ, καθώς κατηγορεί την υπερδύναμη ότι δεν καταφέρνει να προσφέρει μια «ηθική πυξίδα» στα υπόλοιπα κράτη και αναφέρεται στα εκατοντάδες άτομα που κρατούνται χωρίς δίκη ή κατηγορία στο Γκουαντάναμο, στο Μπαγκράμ και το Ιράκ, ενώ τονίζει η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν έχει ακόμα λογοδοτήσει για τις καταπατήσεις στο Ιράκ.

«Διπλά μέτρα και σταθμά» καταλογίζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία από τη μια πλευρά διακηρύσσει ότι είναι «μια ένωση αξιών αφοσιωμένη στην ανεκτικότητα, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα» και από την άλλη επιτρέπει ή συνεργάζεται με τη CIA σε απαγωγές, μυστικές κρατήσεις και παράνομες μεταγωγές κρατουμένων σε χώρες όπου υποβάλλονται σε βασανιστήρια ή άλλες μορφές κακομεταχείρισης.

Η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας αναφέρει επίσης ότι η στρατιωτική χούντα στη Μιανμάρ το 2007 κατέστειλε ειρηνικές διαδηλώσεις μοναχών, πραγματοποίησε επιδρομές σε μοναστήρια και τα έκλεισε, κατάσχεσε και κατάστρεψε περιουσίες, πυροβόλησε, ξυλοκόπησε και έθεσε υπό κράτηση διαδηλωτές, παρενόχλησε ή συνέλαβε ως ομήρους φίλους και συγγενείς. Αντιστοίχως, στο Νταρφούρ οι δολοφονίες, οι βιασμοί και η βία συνεχίζονται αμείωτοι.
Παρόλα αυτά, η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος για το Σουδάν και δεύτερος σε μέγεθος για τη Μιανμάρ. Μάλιστα στο Νταρφούρ μεταβίβασε κινεζικά όπλα. Συγχρόνως, στο εσωτερικό της χώρας συνεχίζεται η καταστολή ακτιβιστών και ντόπιων ΜΜΕ (παρά τις δεσμεύσεις εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων) και έχει επεκταθεί το μέτρο της «επανεκπαίδευσης μέσω εργασίας», μια μορφή κράτησης χωρίς απαγγελία κατηγορίας ή δίκη.
Τέλος, η Ρωσία καταπιέζει την πολιτική διαφωνία, ασκεί πιέσεις σε ανεξάρτητους δημοσιογράφους και έχει θεσπίσει νομοθετικούς ελέγχους για να χαλιναγωγήσει τις ΜΚΟ. Το 2007 ειρηνικές διαδηλώσεις διαλύθηκαν με τη βία, δικηγόροι, υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοσιογράφοι δέχτηκαν απειλές και επιθέσεις.

Στο μεταξύ, επικριτική για την Ελλάδα φαίνεται πως είναι η ετήσια έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας, καθώς ασκεί σκληρή κριτική ασκεί στη χώρα μας για την πολιτική της στο θέμα των οικονομικών μεταναστών και των προσφύγων.

Στην ετήσια έκθεση διαπιστώνει αστυνομικές αυθαιρεσίες και ελλιπή μέτρα για το trafficking, όσο και άρνηση πρόσβασης σε διαδικασίες ασύλου, ενώ τονίζει ότι αυξάνονται δραματικά οι θάνατοι στα κρατητήρια και τις φυλακές, καθώς στις φυλακές και σε άλλα μέρη κράτησης εξακολουθούν ο υπερσυνωστισμός, οι άθλιες συνθήκες κράτησης και η κακομεταχείριση.

Ιδιαίτερα επικριτική είναι η φετινή έκθεση και για το Λιμενικό Σώμα. Σημειώνει ότι το προσωπικό του εμποδίζει συστηματικά ανθρώπους που προσπαθούν να μπουν στην Ελλάδα, ενώ όσους τα καταφέρνουν τους επαναπροωθούν χωρίς να εξετάζεται η κάθε περίπτωση χωριστά.

Επίσης, αναφορά γίνεται στον πρόεδρο της Πακιστανικής Κοινότητας και υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Τζαβέντ Ασλάμ, ο οποίος αντιμετώπισε πιθανή έκδοση στο Πακιστάν, ύστερα από ένταλμα της Ιντερπόλ Πακιστάν για σύλληψη και απέλασή του και τονίζει ότι το πρωτόκολλο επανεισδοχής Ελλάδας-Τουρκίας χρησιμοποιήθηκε για να επαναπροωθηθούν Ιρακινοί πολίτες από την Ελλάδα στην Τουρκία, παρά τις ανησυχίες της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες ότι η Τουρκία συχνά τους επιστρέφει στο Ιράκ.

Στον τομέα της εμπορίας ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση, η Διεθνής Αμνηστία σημειώνει ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι χώρα διέλευσης και προορισμού γυναικών και κοριτσιών θυμάτων εμπορίας για σεξουαλική εκμετάλλευση, ενώ σε άλλο σημείο της έκθεσης γίνεται αναφορά στις αναγκαστικές εξώσεις των Ρομά και καταδικάζεται το γεγονός ότι το δικαίωμα άρνησης της στράτευσης για λόγους συνείδησης αναγνωρίζεται σε ελάχιστες περιπτώσεις. Επιπλέον οι στρατεύσιμοι δεν ενημερώνονται για το δικαίωμά τους να υπηρετήσουν εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της Έκθεσης, ο πρόεδρος του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας κύριος Μπούρας κάλεσε την κυβέρνηση να κάνει ειλικρινείς και χειροπιαστές ενέργειες για την αντιμετώπιση των μεγάλων ζητημάτων, κάτι που φυσικά- και πάλι- δυστυχώς η ελληνική κυβέρνηση θα αγνοήσει…

Παρασκευή 30 Μαΐου 2008

ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ ΑΠΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ... "ΕΙΡΗΝΕΥΤΙΚΩΝ" ΔΥΝΑΜΕΩΝ

ΑΓΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΒΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΟΗΕ
Παιδιά, αγόρια και κορίτσια, ακόμα και έξι ετών, κακοποιούνται σεξουαλικά από μέλη ειρηνευτικών δυνάμεων και ανθρωπιστικών οργανώσεων, καταγγέλλει σε έκθεσή του ο φιλανθρωπικός βρετανικός οργανισμός Save the Children.

Στην έκθεσή του, αναφέρει ότι σε περιοχές όπου έχουν προηγηθεί πόλεμοι και διαμάχες, τα παιδιά κακοποιούνται από τους ανθρώπους που έχουν σταλεί εκεί για να τα βοηθήσουν, ενώ μετά από έρευνα στην Ακτή του Ελεφαντοστού, στο νότιο Σουδάν και στην Αϊτή, το Save the Children ανέφερε ότι το πλέον σοκαριστικό στοιχείο είναι ότι τα περιστατικά κακοποίησης μένουν κρυφά ή ατιμώρητα, μιας και πολλά παιδιά φοβούνται να μιλήσουν.

Ένα 13χρονο κορίτσι περιέγραψε στο BBC πως μια ομάδα 10 στρατιωτών της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ την βίασαν κοντά στο σπίτι της, στην Ακτή του Ελεφαντοστού, ενώ ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ δήλωσε ότι είναι αδύνατο να διασφαλίσει κανείς «μηδενικά περιστατικά» σε έναν οργανισμό που αριθμεί περισσότερους από 200.000 εργαζόμενους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2008

ΝΕΡΟ, ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΣΥΡΡΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΟΥ

Φάνταζε ακραίο παλιότερα, όταν άκουγαν οι νεότεροι τους σοφότερους να λένε πως ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, θα γίνει για το νερό. Σήμερα, αυτό το σενάριο τείνει να γίνει πραγματικότητα, αν σκεφτεί κανείς πως καθημερινά 1,5 δισεκατομμύριο άνθρωποι οδηγούνται στην εξαθλίωση, δίχως καν να μπορούν να καταναλώσουν το ζωτικό ελάχιστο των 20 λίτρα νερού, που θεωρείται ο μέσος όρος λίτρων ανά άτομο την ημέρα, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.
Μέσα σε λίγα χρόνια, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, 3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι θα ζουν υπό την έλλειψη του νερού. Στη Νότια Ασία, 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι ενδέχεται να δοκιμαστούν σε συνθήκες παρατεταμένης ανομβρίας και πλημμυρών, αν λιώσουν οι παγετώνες των Ιμαλαΐων, ενώ η Μέση Ανατολή αναμένεται να είναι η πρώτη περιοχή στον πλανήτη, όπου θα δημιουργηθεί ένταση για τη διαχείριση του νερού, καθώς ο έλεγχος των υδάτων γίνεται από τους Ισραηλινούς, πολλές φορές εις βάρος των Παλαιστινίων.

Έπειτα, η υπεράντληση των υδάτων του Ιορδάνη ποταμού, από την Ιορδανία, έχει μετατρέψει τον ορμητικό ποταμό σε έναν αξιολύπητο οχετό, ενώ Ινδία και Μπαγκλαντές από την άλλη, διεκδικούν χωρίς αμοιβαίες υποχωρήσεις τον Γάγγη ποταμό, ερχόμενες πολλές φορές σε διενέξεις.

Ιδιαίτερης σημασίας είναι και η περίπτωση των ποταμών Αμού Νταριά και Σιρ Νταριά, που εκβάλλουν από τη λίμνη Αράλη και τα διεκδικούν πέντε χωριά, με αποτέλεσμα η κατάχρηση του νερού να οδηγήσει στη μείωση κατά το ήμιση της επιφάνειάς τους και στην ελάττωση, κατά τα τρία τέταρτα, του υδάτινου όγκου της λίμνης, ενώ και ο ποταμός Μεκόνγκ απειλείται από τα φράγματα που κατασκευάζονται στην Κίνα, στο Λάος και στην Ταϊλάνδη, με αποτέλεσμα οι κυβερνήσεις της Καμπότζης και του Βιετνάμ να απειλούν με μελλοντικές συγκρούσεις.

Πιο κοντά μας τώρα, στη Σερβία, μετά τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στην περιοχή, το 1999, υπολογίζεται πως σε λίγα χρόνια, λόγω της οικολογικής καταστροφής που συντελέστηκε, περίπου ένα εκατομμύριο πολίτες δεν θα έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό, ενώ η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης, πιστεύει πως πολύ σύντομα θα υπάρξουν συρράξεις, με αιτία στο νερό, μεταξύ Αμερικανών και Μεξικανών, για τον ποταμό Κολοράντο, μεταξύ Αργεντινής και Βραζιλίας, για τον ποταμό Παρανά, μεταξύ Ναμίμπιας και Μποτσουάνας, για το Δέλτα του Οκοβάνγκο, αλλά πιο σφοδρές συγκρούσεις αναμένονται ανάμεσα στην Τουρκία, τη Συρία και το Ιράκ, για τους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη, αλλά και μεταξύ Αιγύπτου και Αιθιοπίας, για το Νείλο ποταμό.

Στις επόμενες δεκαετίες προβλέπεται ραγδαία αύξηση του πληθυσμού, που θα φτάσει περίπου στα δέκα δισεκατομμύρια, όταν το 2005 ήταν μόλις έξι δισεκατομμύρια. Για να καλυφθούν οι ανάγκες του πληθυσμού απαιτείται αύξηση των αποθεμάτων γλυκού νερού κατά 20%, όταν σήμερα μειώνονται συνεχώς…

Η λύση βρίσκεται σε εμάς. Και πρέπει να δράσουμε τώρα! Προτού αρχίσουν να ξεσπάνε σε κάθε γωνιά του πλανήτη ανεξέλεγκτοι «πόλεμοι του νερού».

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2008

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ "ΦΤΙΑΧΝΕΙ" ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ

ΘΟΡΥΒΗΜΕΝΗ Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

Οι βετεράνοι Αμερικανοί στρατιώτες του Αφγανιστάν και του Ιράκ, μετατράπηκαν σε δολοφόνους, όταν γύρισαν στην πατρίδα τους. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει έρευνα, που δείχνει αύξηση των δολοφονιών από αυτούς, κατά 90%!

Σημειώνεται πως το αμερικανικό Πεντάγωνο αγνόησε την έκθεση και δήλωσε πως δεν αποδίδει την πλήρη εικόνα, ωστόσο αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει πως η φρίκη του πολέμου ακολουθεί σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους στρατιώτες, που συχνά μετά εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορά, αν και οι περισσότεροι πριν είχαν λευκό ποινικό μητρώο.


Οι βετεράνοι στρατιώτες, μετά τον πόλεμο, ζουν με ψυχοφάρμακα, καθώς παρουσιάζουν ψυχολογική αστάθεια, ενώ το ένα τρίτο των θυμάτων τους φαίνεται να είναι οι σύζυγοι, τα παιδιά ή οι συγγενείς τους και το 25% οι σύντροφοι εν όπλοις.

Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2007

ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ

ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

10 είναι αυτή τη στιγμή οι μεγαλύτερες εμπόλεμες ζώνες στον πλανήτη. 10 τόποι όπου το αίμα δεκάδων μαχητών και αμάχων ρέει καθημερινά.

Στο Σουδάν, η περιοχή του Νταρφούρ βρίσκεται από το 2003 στο επίκεντρο της παγκόσμιας κοινής γνώμης, άσχετα αν ουδείς κάνει κάτι για να ανατρέψει τη διαμάχη μεταξύ μουσουλμανικών ομάδων αραβικής καταγωγής και μη αραβικών μουσουλμανικών φυλών, που έχει ως αποτέλεσμα την κατάρρευση της κρατικής δομής και την απώλεια χιλιάδων ανθρώπινων ζωών.

Το Ιράκ, τείνει να γίνει ο εφιάλτης των ΗΠΑ. Ένας 4ετής πόλεμος δίχως τελειωμό, στη διάρκεια του οποίου χιλιάδες Αμερικανοί, Ιρακινοί, γυναίκες και παιδιά έχουν βρει το θάνατο. Ένας τόπος στον οποίο θα αργήσει να ξημερώσει η ειρήνη.

Στο Αφγανιστάν, ο πόλεμος κρατάει 30 χρόνια, καθώς έχει γίνει στόχος τόσο των Αμερικανών, όσο και των Σοβιετικών, ενώ οι εμφύλιες συρράξεις μέχρι και σήμερα δεν λένε να σταματήσουν. Οι Ταλιμπάν προσπαθούν και πάλι να πάρουν τον έλεγχο από την κυβέρνηση Καρζάι, ενώ οι υπερδυνάμεις, που εμφανίστηκαν το 2001 ως σωτήρες των Αφγανών, φαίνεται σιγά- σιγά και αθόρυβα να αποσύρονται…

Στην Ουγκάντα παρατηρείται μία από τις λιγότερο γνωστές, αλλά φονικότερες ίσως διαμάχες της τελευταίας 20ετίας, καθώς έχει κοστίσει τη ζωή σε 500.000 ανθρώπους περίπου και έχει επηρεάσει τη σταθερότητα των γειτονικών κρατών, όπως το Σουδάν και τη Δημοκρατία του Κογκό. Μικρές αντάρτικες ομάδες ειδικεύονται στις απαγωγές παιδιών, τα οποία χρησιμοποιούν στην αρχή ως σεξουαλικούς σκλάβους και στη συνέχεια τους ετοιμάζουν για να πολεμήσουν τις κυβερνητικές δυνάμεις.

Στο Ζαΐρ, στις ανατολικές επαρχίες της Δημοκρατίας του Κονγκό, εξελίσσεται μια ανθρώπινη τραγωδία, από το 1994, της οποίας οι απαρχές βρίσκονται στις διαβόητες σφαγές της Ρουάντα, μεταξύ Χούτου και Τούτσι.

Στην Παλαιστίνη, οι συγκρούσεις μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων είναι σχεδόν καθημερινοί, γεγονός που θεωρείται ως η σημαντικότερη απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια, καθώς οι συνέπειες της αραβοϊσραηλινής διένεξης υπερβαίνουν κατά πολύ την τοπική του εμβέλεια.

Η Τσετσενία, αποτελεί από το 1991 διαρκή εστία έντασης, ενώ η προσπάθεια τόσο ετών να επανέλθει και πάλι η περιοχή στη ρωσική «αγκαλιά», έχει ήδη κοστίσει δύο πολέμους, από το 1994 και βομβιστικές επιθέσεις και ομηρίες, από τη μεριά των Τσετσένων, όπως αυτές στο θέατρο της Μόσχας, το 2002 και στο σχολείο του Μπεσλάν, το 2004.

Στην Αλγερία, ο κύκλος αίματος που άνοιξε το 1992, με την ακύρωση των εκλογών, που επιβεβαίωναν την κυριαρχία του Στρατού Ισλαμικής Σωτηρίας, συνεχίζεται έως σήμερα, καθώς η κρατική χορήγηση αμνηστίας που δόθηκε στους αντάρτες, φαίνεται πως δεν τους έπεισε για να απομακρυνθούν από τις ορεινές περιοχές της χώρας και να σταματήσουν να πραγματοποιούν επιθέσεις, κυρίως προς τον άμαχο πληθυσμό.

Στη Σομαλία, από το 1992 επικρατεί καθεστώς αναρχίας, καθώς αντάρτες, πολέμαρχοι, ισλαμιστές, αυτονομιστικά κινήματα, αποσχιστικές ομάδες, προσωρινές κυβερνήσεις, ο πρόεδρος της χώρας και μια αποτυχημένη αμερικανική παρέμβαση το 1993, έχουν δημιουργήσει μια χαοτική κατάσταση.

Τέλος, στη Σρι Λάνκα, κυβερνητικές δυνάμεις και αυτονομιστές Ταμίλ μάχονται ανοιχτά από το 1983, σε έναν εμφύλιο που μοιάζει να μην έχει τέλος…
Και όλα αυτά φυσικά με την ανοχή του ΟΗΕ και των υπερδυνάμεων. Ας είναι καλά το εμπόριο όπλων... Γιατί αυτά πληρώνονται, οι ανθρώπινες ζωές όμως όχι...
Στον πίνακα που ακολουθεί, μπορείτε να δείτε της απώλειες του πολέμου, στις 10 αυτές εμπόλεμες ζώνες, έτσι όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Men", το Φεβρουάριο του 2007

Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2007

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΑΙΜΑΤΟΧΥΣΙΑ ΣΤΟ ΝΤΑΡΦΟΥΡ...


Συνεχίζεται εδώ και 4 χρόνια η χειρότερη αιματοχυσία του 21ου αιώνα, στη δυτική επαρχία Νταρφούρ, του Σουδάν. Παρά τις συνεχείς προσπάθειες του ΟΗΕ, για παύση των εχθροπραξιών, που ξεκίνησαν το 2003, μέχρι σήμερα έχουν χάσει τη ζωή τους 200.000 άνθρωποι, εκ των οποίων οι περισσότεροι άμαχοι και παιδιά, ενώ έχουν εκτοπιστεί περισσότεροι από 2.000.000.

Οι εχθροπραξίες ξεκίνησαν όταν αντάρτες αφρικανικών φυλών επαναστάτησαν κατά της κυβέρνησης και των Αράβων τζάντζαγουιντ, μιας παραστρατιωτικής ομάδας φίλα προσκείμενη στην κυβέρνηση, εξαιτίας της χρόνιας αδιαφορίας και των διακρίσεων που έδειχνε η κυβέρνηση του Χαρτούμ στην περιοχή τους.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως από τους 4,2 εκατομμύρια ανθρώπους της περιοχής, που επηρεάζονται από τον πόλεμο, 566.000 δεν έχουν καμία απολύτως πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια, ενώ οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ, που εστάλησαν στην περιοχή για να βοηθήσουν τους αμάχους, εκμεταλλευόμενοι το χάος που επικρατεί, δε δίστασαν να βιάσουν εκατοντάδες γυναίκες και παιδιά, μεγεθύνοντας το πρόβλημα.

Στο μεταξύ, η παγκόσμια κοινή γνώμη, ζητάει από τις ΗΠΑ να πάρουν θέση και να πάψουν να αδιαφορούν για την αιματοχυσία που συντελείται στο Νταρφούν, κυρίως εις βάρος των αμάχων, ενώ ζητούν από τον ΟΗΕ να δράσει πιο αποτελεσματικά και να χαρακτηρίσει επιτέλους τις συστηματικές σφαγές γενοκτονία και όχι απλά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όπως- παραδόξως;- απεφάνθη.