ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ ΤΗΣ Ε.Ε. ΚΑΙ
ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ- ΥΠΝΟΣ ΒΑΘΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ
Παρατηρώ το τελευταίο διάστημα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις φασαρίες και τις πολιτικές αναταράξεις που υπάρχουν στην Ουκρανία, μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Στο πλευρό της δεύτερης και μεγάλο μέρος πολιτών, απαιτώντας η χώρα να εισχωρήσει στη μεγάλη οικογένεια της Ε.Ε., κάτι που προβληματίζει την κυβέρνηση, καθώς είναι δεμένη στο άρμα της μητέρας Ρωσίας.
Η Ουκρανία έγινε
ανεξάρτητη μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, το 1991. Τότε άρχισε μια
περίοδος μετάβασης στην οικονομία της αγοράς, στην οποία η Ουκρανία είχε πληγεί
από μία οχταετή ύφεση. Από τότε όμως, η οικονομία σημείωσε μεγάλη πρόοδο στην
αύξηση του ΑΕΠ. Η Ουκρανία είχε παγιδευτεί στην παγκόσμια οικονομική κρίση το
2008 και η οικονομία βυθίστηκε. Το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 20% από την άνοιξη του
2008 έως την άνοιξη του 2009, και στη συνέχεια σταθεροποιήθηκε. Σήμερα είναι
μια ανερχόμενη οικονομία, για την οποία δεν θα μπορούσε να δείξει αδιαφορία η
Ε.Ε. Η χώρα των 50.000.000 περίπου κατοίκων, με έκταση 603.550 km2 είναι για τους Ευρωπαίους ένα
κομμάτι που δεν θέλουν να το χαρίσουν στη Ρωσία, αλλά θέλουν να το «καταλάβουν»
οι ίδιοι. Πως; Μα φυσικά προκαλώντας χάος στο εσωτερικό της.
Και σε όλα αυτά, μια
Ρωσία που κοιμάται. Ο μεγάλος γίγαντας είναι απών, ως είθισται, καθώς τα
τελευταία χρόνια ενδιαφέρεται περισσότερο για τα εσωτερικά του ζητήματα, παρά
για τους συμμάχους του. Εκεί φυσικά στηρίζεται και η Γερμανία και έχει τα
τελευταία χρόνια πλέον πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ευρώπη.
Παρατηρώ το τελευταίο διάστημα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις φασαρίες και τις πολιτικές αναταράξεις που υπάρχουν στην Ουκρανία, μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Στο πλευρό της δεύτερης και μεγάλο μέρος πολιτών, απαιτώντας η χώρα να εισχωρήσει στη μεγάλη οικογένεια της Ε.Ε., κάτι που προβληματίζει την κυβέρνηση, καθώς είναι δεμένη στο άρμα της μητέρας Ρωσίας.
Μου κάνει εντύπωση η
άνεση με την οποία οι εξαγριωμένοι πολίτες καταλαμβάνουν δημόσια κτίρια, σπάνε,
ρημάζουν, καίνε ότι βρουν μπροστά τους και διαδηλώνουν κατά χιλιάδες σχεδόν
ανενόχλητοι στις πλατείες. Η όποια λύση φαντάζει αδύνατη και Ρωσία- Ε.Ε.
παρατηρούν τα έκτροπα χωρίς φυσικά να παίρνουν θέση. Τουλάχιστον στον
προσκήνιο, γιατί στο παρασκήνιο οι διεργασίες τους είναι πολλές.
Είμαι σχεδόν σίγουρος
πως η Ε.Ε. (και κυρίως η Γερμανία) υποκινεί την αντιπολίτευση να σπείρει την
αναρχία στην χώρα, ώστε να κατηγορηθεί ο πρόεδρος Γιανουκόβιτς για αδυναμία
σταθεροποίησης της πολιτικής κατάστασης. Μου είναι αδιανόητο διαφορετικά οι
Ουκρανοί να τα κάνουν όλα αυτά για να μπουν στην Ε.Ε. , όταν βλέπουν πόσο
υποφέρουν χώρες που ήδη βρίσκονται στην αγκαλιά της (βλέπε Ελλάδα, Κύπρος,
Ουγγαρία).
Η Ουκρανία έγινε
ανεξάρτητη μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, το 1991. Τότε άρχισε μια
περίοδος μετάβασης στην οικονομία της αγοράς, στην οποία η Ουκρανία είχε πληγεί
από μία οχταετή ύφεση. Από τότε όμως, η οικονομία σημείωσε μεγάλη πρόοδο στην
αύξηση του ΑΕΠ. Η Ουκρανία είχε παγιδευτεί στην παγκόσμια οικονομική κρίση το
2008 και η οικονομία βυθίστηκε. Το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 20% από την άνοιξη του
2008 έως την άνοιξη του 2009, και στη συνέχεια σταθεροποιήθηκε. Σήμερα είναι
μια ανερχόμενη οικονομία, για την οποία δεν θα μπορούσε να δείξει αδιαφορία η
Ε.Ε. Η χώρα των 50.000.000 περίπου κατοίκων, με έκταση 603.550 km2 είναι για τους Ευρωπαίους ένα
κομμάτι που δεν θέλουν να το χαρίσουν στη Ρωσία, αλλά θέλουν να το «καταλάβουν»
οι ίδιοι. Πως; Μα φυσικά προκαλώντας χάος στο εσωτερικό της.
Και σε όλα αυτά, μια
Ρωσία που κοιμάται. Ο μεγάλος γίγαντας είναι απών, ως είθισται, καθώς τα
τελευταία χρόνια ενδιαφέρεται περισσότερο για τα εσωτερικά του ζητήματα, παρά
για τους συμμάχους του. Εκεί φυσικά στηρίζεται και η Γερμανία και έχει τα
τελευταία χρόνια πλέον πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ευρώπη.
Οι Ουκρανοί κάποια
στιγμή θα το μετανιώσουν. Αρκεί να φέρουν στη μνήμη τους τη πρώην Σοβιετική
Ένωση, στην οποία ανήκαν, και τα δεινά τα οποία τράβηξαν. Πλέον η Ε.Ε. δεν
στηρίζεται στις αξίες και στα ιδανικά, αλλά στις οικονομίες των κρατών που
συμμετέχουν σε αυτές. Η Ουκρανία αξίζει να βρει το δρόμο της μόνη της, δίχως
προστάτες. Είναι αδιανόητο να παίζει το παιχνίδι που οι άλλοι τις επέβαλλαν.
Και ακόμα πιο λυπηρό για «όπλα» να χρησιμοποιούνται οι πολίτες της.
Είμαι υπέρ των
επαναστάσεων, αλλά με αιτία! Επαναστάτης δίχως αιτία, δεν μπορεί να ονειρεύεται
τίποτα καλύτερο για το αύριο. Πρέπει να συνειδητοποιήσει πρώτα που είναι
ΣΗΜΕΡΑ!
Για το τέλος θα ήθελα
να μοιραστώ κάτι μαζί σας. Διάβασα τελείως τυχαία σε ένα ξένο site πως δημοσιογράφος γερμανικής
εφημερίδας έγραψε- με στοιχεία παρακαλώ- ως η οικονομική κρίση της Ελλάδας ήταν
δημιούργημα της Γερμανίας, ώστε να μπορέσει να εξασφαλίσει τη σύμφωνη γνώμη της
Ελλάδας για μελλοντικές πωλήσεις όπλων στη χώρα μας, κάτι που φυσικά και
πέτυχε! Την επόμενη μέρα ο γερμανός δημοσιογράφος απολύθηκε, με την αιτιολογία
πως τα στοιχεία του ήταν ελλειπή, άρα και το ρεπορτάζ ψευδές. Φυσικά το θέμα
δεν «έπαιξε» σε κανένα ελληνικό κανάλι, αλλά ούτε σχολιάστηκε και από καμία
εφημερίδα… Τα σχόλια δικά σας…













Συγκεκριμένα, το τουρκικό ΥΠΕΞ κάνει λόγο για μια Ελλάδα που «διψάει για εδαφική επέκταση», που έχει αποκλειστικό στόχο την «αποσταθεροποίηση» και την «υπονόμευση της εδαφικής ακεραιότητας» της Τουρκίας και φθάνει στο σημείο να εμφανίζει τη Θράκη ως σύγχρονο «απαρτχάιντ». Το τουρκικό ΥΠΕΞ όχι μόνο επαναλαμβάνει τα περί casus belli, αλλά πλέον η Άγκυρα επιδιώκει να εμφανίσει την Ελλάδα ως χώρα περιορισμένης κυριαρχίας στο Αιγαίο, ενώ δηλώνει ότι είναι έτοιμη για διαπραγματεύσεις για «τον καθορισμό της κυριότητας μικρών νησιών και βραχονησίδων στο Αιγαίο».





Μάλιστα η χώρα φαίνεται να καταλαμβάνει μία από τις πρώτες θέσεις σε σχέση με τα ποσοστά των εργαζόμενων φτωχών, καθώς όπως προκύπτει το ποσοστό αυτών κυμαίνεται μεταξύ 3% και 14% στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ στην Ελλάδα ανέρχεται στο 13%!


Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης εντός της προαναφερόμενης προθεσμίας, μπορεί να ενεργοποιηθεί το δεύτερο και τελευταίο στάδιο της προδικαστικής διαδικασίας πριν από την προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.














Να σημειώσω πως η εξόριστη κυβέρνηση του Θιβέτ υποστηρίζει ότι από όταν άρχισαν οι διαδηλώσεις στη Λάσα, έχουν χάσει τη ζωή τους 135 άνθρωποι και έχουν τραυματιστεί περισσότεροι από 1.000, ωστόσο η Κίνα υποστηρίζει ότι τα θύματα είναι 19.
Σήμερα, μόνον οι πολίτες 15 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν τη δυνατότητα να επισκέπτονται τις ΗΠΑ χωρίς βίζα, παρά το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά και η Ελλάδα από τη μεριά της, διαπραγματεύεται μάταια εδώ και πολλά χρόνια την άρση αυτού του μέτρου.



Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, το 23% των παιδιών ηλικίας μέχρι 17 ετών στην Ελλάδα και το 19% στην ΕΕ βρίσκονται στο όριο της φτώχειας, ενώ μετά την καταβολή των κοινωνικών δαπανών το ποσοστό αυτό μειώνεται στο 17% στην Ελλάδα και στο 13% στην ΕΕ.